Wonderen

Als kind gebeuren er om je heen veel wonderen. Dingen gebeuren gewoon. Zo zit je te spelen, zo zit je aan een gedekte tafel. Je vieze kleren worden zomaar binnen een week schoon. Eten is nooit op, alsof die kastjes zichzelf vullen. En dan zijn er ook nog ineens cadeautjes als je jarig bent, of Sinterklaas over het dak loopt!

Na een aantal jaar worden steeds meer van die mysteries ontrafeld. Het blijkt dat je ouders tafel dekken, koken, de was doen, eten kopen, en wat doen ouders allemaal wel niet? Al die wonderen zijn geen wonderen meer. Het waren gewoon je ouders... Wat eerst vanzelfsprekend was, het gebeurde gewoon, wordt nu door iemand gedaan.

Dan komt het moment dat je zelf de wonderen moet gaan verrichten. Je moet zelf tafel dekken en afruimen, je moet zelf je kamer opruimen en het bed opmaken. In de loop van de tijd moet je steeds meer zelf doen, en wat eerst nog wonderen waren, zijn nu plotseling vervelende klusjes waar maar geen eind aan komt.

Dan ga je uit huis. Zelfs de laatste wonderen die je ouders voor je verrichtten moet je nu zelf verzorgen. (Je kunt vaak wel terugvallen op je ouders, maar het gaat even om het idee). Dat is misschien wel de vervelendste periode. Je moet wonderen verrichten, maar er is niemand voor wie het een wonder is...
Tot je een vriend krijgt. Je verricht wonderen voor elkaar, en geniet er samen van. Je moet wel is waar twee keer zulke grote wonderen verrichten, maar het hoeft ook maar de helft van de tijd. Bovendien is er nu iemand die ze waardeert, al zijn het voor hem ook maar klusjes die jij voor hem doet en andersom, en niet werkelijk wonderen.

Maar dan krijg je kinderen. Ik ben zelf nog zowat een kind (nouja...) maar het schijnt dat ze veel tijd kosten, ik geloof het graag. De klusjes die je voor twee personen moest doen worden nu uitgebreid met luiers verschonen, flesjes geven, nog meer was doen, kleertjes kopen (wat groeien kinderen snel!) en noem allemaal maar op. Als kind denk je telkens maar weer dat je zo veel moet doen, en het wordt alsmaar meer.

Maar als je eens tegen een klus opkijkt, bedenk dan wat het voor een ander is, wat het voor jou was. Bedenk, dat je eigenlijk een wonder verricht.